موسیقی‌دانی که حین عمل جراحی مغزش گیتار می‌نواخت

[ad_1]

بیست ماهی می‌شد که اوضاع برای «ابهیشاک پراساد» اصلا خوب پیش نمی‌رفت. او که یک نوازنده ۳۷ ساله چیره‌دست گیتار بود، مبتلا به یک بیماری مرموز شده بود.

او نوع خاصی از بیماری عصبی دیستونی را پیدا کرده بود. دیستونی به معنای انقباض غیرارادی مکرر و طولانی در یک عضله یا در گروهی از عضلات یا بروز وضعیت‌های بدنی خاص است. منتها در آقای پراساد این دیستونی اختصاص به موقعی داشت که او قصد نواختن ساز می‌کرد. در این حالت سه انگشت میانی، حلقه و کوچک او دچار گرفتگی و کرامپ می‌شد.


آگهی متنی میان‌متنی:
برنامه‌ریزی روزانه به شیوهٔ افراد موفق
و ثروتمند را بیاموزید (کتاب الکترونیک رایگان)


این وضعیت به خاطر یک مدار مغزی با عملکرد نادرست در مغز او ایجاد شده بود. آیا او باید دنیای موسیقی را برای همیشه کنار می‌گذاشت؟

خوشبختانه یک جراح اعصاب به نام بهاگواین ماهاویر، تصمیم گرفت پراساد را از ناامید درآورد. او در ژاپن یک نوع عمل جراحی برای این وضعیت یادگرفته بود و حالا قصد داشت در بانگالور هند همین عمل را اجرا کند.

در این جراحی با کمک فرکانس‌های بالای امواج رادیویی می‌توان ناحیه خاصی از مغز را که مدارهای با عملکرد بد در آنجا هستند، تخریب کرد. اصطلاحا به این کار radio-frequency ablation گفته می‌شود.

پراساد موافقت کرد که تحت این عمل جراحی قرار بگیرد. قاب یا فریمی روی سر پراساد قرار گرفت. جمجمه او باز شد و از او خواسته شد که در اتاق عمل تلاش کند بنوازد. در همین حین از او MRI عملکردی به عمل امد تا با دقت قسمتی که باید سوخته می‌شد، تعیین شود.

مسلما او بیهوش نشده بود و تنها بیحسی موضعی گرفته بود تا هشیار باشد و بازخورد او در همان لحظه سنجیده بشود.

بعد از اطمینان کامل از ناحیه مؤثر در بیماری پراساد، این ناجیه تخریب شد. پاسخ به درمان پراساد، بسیار قابل توجه بود.

جالب است بدانید که یک درصد موسیقی‌نوازان دنیا دچار دیستونی موسیقیایی می‌شوند. در واقع دیستونی می‌تواند هر مهارتی را که لازمه انجامش اعمال تکراری است را در گیر کند.

زمانی بود که این وضعیت را به حساب مشکلات روانپزشکی بیماران می‌گذاشتند و بیماران از نظر وجود مدارهای عصبی با عملکرد مختل بررسی نمی‌شدند.

بعد از سه روز آقای پراساد مرخص شد و قرار است هفته بعد، نخستین قطعه موسیقی نواخته شده با گیتار خود را بعد از بیماری منتشر کند.

منبع

[ad_2]

لینک منبع

برای نخستین بار از شیوه جدید از شیمی‌درمانی کبد در انگلیس استفاده شد: شیمی درمانی با اشباع عضو هدف از داروها

[ad_1]

در شیوه معمول شیمی‌درمانی سرطان، دارو به وریدها تزریق می‌شود و بنابراین علاوه بر عضو هدف، به سایر اعضای بدن هم می‌رسد.


آگهی متنی میان‌متنی:
برنامه‌ریزی روزانه به شیوهٔ افراد موفق
و ثروتمند را بیاموزید (کتاب الکترونیک رایگان)


به همین دلیل آثار جانبی داروهای شیمی‌درمانی در همه بدن مشاهده می‌شوند و پزشکان مجبور می‌شوند از دوز کمتری از دارو استفاده کنند.

در انگلیس برای نخستین بار از شیوه جدیدی از شیمی‌درمانی که البته پیش از این در برخی کشورهای دنیا هم اجرایی شده بود، استفاده شده است.

دکتر برایان استدمن، یک رادیولوژیست مداخله‌ای بیمارستان عمومی ساتهمپتون که برای این بار این نوع شیمی‌درمانی زیر نظر او انجام شده،‌ این امر به حمام کردن یا غوطه‌ور کردن عضو سرطانی در داروهای شیمی‌درمانی تشبیه کرده است.

در این شیوه برای مدت ۶۰ دقیقه جریان خون عضو هدف، از بقیه بدن جدا می‌شود و دارو به صورت مستقیم و با دوز بالاتر وارد جریان خون عضو می‌شود. بعد از اتمام این پروسه، جریان خون بازمانده عضو فیلتر و تمیز می‌شود و دوباره جریان خون عمومی‌اش برقرار می‌شود.

وقتی در کبد از از این شیوه استفاده می‌شود به آن PHP یا درمان با جریان خون کبدی از راه پوست گفته می‌شود.

پژوهش‌های انجام شده در آمریکا نشان می‌دهند که بیماران با این شیوه طول عمر بیشتری نسبت به درمان استاندارد خواهند داشت.

در مورد سرطان‌ها کولون، پستان و ملانوما هم می‌توان از همین شیوه استفاده کرد.

به غیر از انگلیس، پیش از این در آلمان، ایتالیا، ایرلند و فرانسه هم از این شیوه استفاده شده است.

منبع

[ad_2]

لینک منبع

یک بیمارستان روانپزشکی بلژیک، محل نگهداری بزرگ‌ترین مجموعه مغز انسان شد

[ad_1]

از چهل سال پیش یک آسیب‌شناس سیستم عصبی به نام جان کورسلیس، شروع به گردآوری مغز بیماران درگذشته کرد.

این مجموعه به تدریج آنقدر بزرگ شد که دیگر بیمارستان لندن، محلی برای نگهداری آن نداشت. حالا یک بیمارستان روانپزشکی در بلژیک داوطلب نگهداری این مجموعه شده است.


آگهی متنی میان‌متنی:
برنامه‌ریزی روزانه به شیوهٔ افراد موفق
و ثروتمند را بیاموزید (کتاب الکترونیک رایگان)


پژوهشگران امیدوارند که بررسی بافت این مغزها روزی کلید درمان بیماری‌هایی مانند سایکوز، شیزوفرنی و افسردگی شدید بشود.

در بیمارستان روانپزشکی دوفل ۳ هزار مغز نگهداری می‌شود. آنها با استفاده فرمالدئید به صورت شیمیایی ثابت شده‌اند و از فاسد شدن در امان نگاه داشته شده‌اند. آنها در محفظه‌های پلاستیکی عادی در زیرزمین بیمارستان نگهداری می‌شوند. بعضی از آنها مغز دست‌نخورده هستند و برخی از انها به برش‌ها و مقاطعی تقسیم شده‌اند.

خوبی بافت‌های مغزی قدیمی این است که در زمان وقوع برخی بیماری‌ها، تحت درمان‌های مدرن امروزی قرار نگرفته بودند و بنابراین سیر بیماری‌ها را می‌توان بهتر در آنها بررسی کرد.

با استفاده از روش‌های مدرنی مانند بررسی مولکولی می‌توان روی بافت‌ها، پژوهش‌های تازه‌ای انجام داد.

نخستین نتایج پژوهش‌های تازه در اواخر سال میلادی جاری منتشر خواهند شد.

[ad_2]

لینک منبع