در جستجوی راز آفرینش با کمک یک پروژهٔ عظیم یک و نیم میلیارد دلاری

[ad_1]

 

نوترینوها (neutrino) يكي از 12 ذره بنيادی هستند که تا به امروز شناسایی شده اند. اين ذرات به سه دسته تاو نوترينو، ميون نوترينو و الكترون نوترينو دسته بندي میشوند. نوترینو به معنی «کوچک خنثی» است. نوترينو فقط در واكنش هاي هسته اي آزاد ظاهر میشوند، همانند واکنش‌هایی‌ که در خورشید اتفاق میافتد.

نوتریونها باری خنثی و جرمی نزیک به صفر دارند، و جز مرموز‌ترین و ناشناخته‌ترین ذارت هستند که بسیار به ندرت با ماده عادی واکنش می‌دهند. آنها با سرعتی نزدیک به سرعت نور در بدن ما، ساختمان‌ها، و زمین فرو می‌روند و بیرون می‌آیند، تقریباً بدون هیچ برهمکنشی. وجود این ذرات در سال 1930 توسط “ولفگانگ پائولی” پیش‌بینی شد. او کسی‌ است که به خاطر کار بر روی همین مسئله، در سال 1945 جایزه نوبل فیزیک را به دست آورد.

به این دلیل که نوترینوها بار الکتریکی ندارند، تحت تاثیر نیروهای الکترومغناطیس قرار نمی‌گیرند. آنها اما تحت تاثیر نیروی هسته‌ای ضعیف که در مقایسه دارای بُرد بسیار کوتاه‌تری از نیروی الکترومغناطیس است، قرار می‌گیرند. به همین دلیل آنها قادر هستند مسافت‌های بسیار طولانی را درون مواد بدون برهمکنش طی نمایند.

بیشتر نوترینوهایی که از زمین عبور می‌کنند، از خورشید صادر می‌شوند. دانشمندان اکنون به دنبال مطالعهٔ بیشتر این ذرات هستند و یک پروژه فیزیک را معرفی کرده اند که «یک و نیم میلیارد دلار»، هزینه خواهد داشت. این گروه دانشمندان قصد دارند در اعماق زمین پرتویی یکصد برابر قوی تر از پرتوی خورشید بسازند. آنها قصد دارند این پرتو را به به سمت یک گیرنده عظیم که در فاصله هزار و سیصد کیلومتری از محل ارسال  قرار دارد بتابانند. این گیرنده که در داکوتای جنوبی قرار دارد چگونگی تغییر این ذرات را در طول مسیر بررسی می کند. هدف از انجام این پروژه کشف راز خلقت جهان عنوان شده است.

یکی‌ از پژوهشگران دانشگاه اکسفورد که در این پروژه حضور دارد چنین می‌گوید: “کار با نوترینوها بسیار هیجان انگیز است. آنها منزوی ترین و ناشناخته ترین ذرات تشکیل دهنده جهان هستند و انسان تقریبا چیزی درباره آن نمی داند”. به گزارش بی‌ بی‌ سی‌ در این زمینه توجه کنید.

 

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *